บทที่ 42 อบอุ่นใจ [ต้นน้ำ-น่าน]

“เฮียห้ามหนีกลับก่อนนะ” คะนิ้งออกอาการงอแง กลัวว่าธาราจะกลับไปก่อน ในระหว่างที่พ่อแม่ของเธอมา

“ถ้าจะกลับก็ต้องบอกก่อนอยู่แล้ว” หลังจากกินข้าว กินยา และเช็ดตัวเสร็จ คะนิ้งก็กลายมาเป็นลูกลิงเกาะติดคนตัวโตไม่ห่าง สองขาเกี่ยวรัดไว้กับเอวสอบ ขณะที่วงแขนก็เกาะเกี่ยวรอบคอของเขาไว้เช่นกัน

“หนูยังไม่ให้เฮียก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ